Łuszczycowe zapalenie stawów, to przewlekła choroba stawów. Nieleczona lub późno zdiagnozowana może prowadzić do trwałych zmian w obrębie stawów, a nawet do kalectwa.
Spotykane zarówno u mężczyzn , jak i kobiet, łuszczycowe zapalenie stawów jest schorzeniem występującym u około od 6 do 39% wszystkich chorych na łuszczycę. Podejrzewa się, że za jej rozwój odpowiedzialne są geny, jak również system autoimmunologiczny. Mylona bardzo często z chorobami łuszczycowymi, jest trudna do zdiagnozowania. O jej występowaniu świadczyć może brak czynnika reumatoidalnego we krwi. To specyficzne zapalenie stawów zaliczane jest do tzw. spondyloartropatii, czyli zapaleń stawów z zajęciem kręgosłupa.
Łuszczycowe zapalenie stawów – objawy
Główne objawy ŁZS przede wszystkim występują po stronie narządów ruchu, choć zdarzają się również objawy pojawiające się w innych narządach. Ocenia się, że w zależności od typu ŁZS (jest pięć jej odmian) występują zróżnicowane objawy. Jednak do najczęstszych należą:
- przewlekły ból stawów (utrzymujący się stale przez 6 tygodni przez całą dobę),
- poranna sztywność stawów (trwająca dłużej niż godzina),
- obrzęk tkanek miękkich,
- narośla kostne występujące wokół nadżerek stawowych,
a także:
- zapalenie spojówek błony naczyniowej oka,
- łuszczyca występująca na paznokciach i skórze,
- zmęczenie i osłabienie,
- zaburzenia układu krwionośnego (m.in. zapalenie aorty, niedomykalność zastawki mitralnej),
Przyczyny występowania choroby
Ocenia się, że wpływ na występowanie choroby, mają głównie poniższe czynniki:
immunologiczny – komórki układu odpornościowego produkują między innymi cytokiny, czyli cząsteczki odpowiedzialne na występowanie stanów zapalnych, jeśli ich ilość będzie większa niż komórek odpornościowych, dochodzi do występowania stanów zapalnych,
genetyczny – decydującym w tym przypadku jest układ genów HLA. Szacuje się, że u blisko połowy chorych występuje antygen HLA-B27. Badania można wykonać z pobranej krwi tylko raz, a jego wynik jest niezmienny do końca życia,
środowiskowe – odpowiedzialnymi za występowanie choroby mogą być również liczne urazy, stany zapalne, czy obecne w organizmie mikroorganizmy.
Łuszczycowe zapalenie stawów – diagnoza
w celu zdiagnozowania choroby lekarz (najlepiej reumatolog) przeprowadzi wywiad z pacjentem (pytanie o występowanie choroby w rodzinie, nocne bóle), może także zlecić choremu badanie:
– krwi – podwyższone OB, podwyższone CRP, czynnik reumatoidalny (RF), wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi,
– RTG – w obrazie widać wyrośla kostne na nadżerkach, zwapnienia przyczepów ścięgien,
– badanie stawów (obrzęk i ich bolesność),
– brak czynnika reumatoidalnego (RF) we krwi.
– ultrasonografia stawów.
Leczenie
W ramach leczenia ŁZS zalecane jest objęcie pacjenta opieką lekarską przez reumatologa, jak również przez dermatologa, a także wdrożenie leczenia:
- lekami niesteroidowymi lub lekami biologicznie hamującymi TNF alfa,
- lekami hamującymi niszczenie stawów (metotreksat – zalecany, cyklosporyna, , czy leflunomid i sulfasalazyna),
- zastrzykami glikokortykosteroidów,
Zalecane są również:
- rehabilitacja,
- fizykoterapia,
- leczenie chirurgiczne w przypadku ostrych stanów (synowektomia izotopowa lub chirurgiczna), a także endoprotezoplastyka (czyli wymiana chorego stanu na sztuczny),
Istotne jest wprowadzenie odpowiedniej diety (ograniczenie tłuszczy, soli, cukru, a także zwiększona ilość spożywanych owoców i warzyw i oczywiście unikanie alkoholu).
